Overdracht Beeckestijn complexe zaak
Op dit moment zijn we nog steeds druk bezig met het ontwerp van een goede beheersstructuur voor Beeckestijn. In de vorige editie heeft u kunnen lezen dat het ons (Natuurmonumenten, Hendrick de Keyser, Huize Waterland en de Vrienden) te doen is om duurzaam beheer, dat voor de lange termijn garandeert dat Beeckestijn blijft voortbestaan. Die duurzaamheid wordt beoordeeld door de provincie Noord-Holland, geadviseerd door de huidige eigenaar, de Dienst Landelijk Gebied.
Nu zou je zeggen: als Hendrick de Keyser eigenaar is van het gebouw en Natuurmonumenten eigenaar wordt van de rest – is dat niet duurzaam genoeg? Het zijn allebei gerenommeerde organisaties, die als doelstelling hebben om hun eigendom te handhaven en te onderhouden. Is dat niet voldoende garantie voor de provincie? Het antwoord luidt: neen. Tot op heden vindt de provincie dat er nog onvoldoende duidelijkheid is over die duurzaamheid, ook omdat ze die eis uitstrekt tot en met de museale invulling van de plannen. Kortom, het laatste woord is er nog niet over gezegd.
Een complicerende factor is de afspraak dat alle plannen voor huis, tuinen, park en horeca één geheel moeten vormen. De invulling van het huis mag niet losstaan van de tuinen, en andersom mogen de tuinen alleen zó worden (her)ingericht dat het past bij het huis. Beecekstijn is immers ooit als een eenheid ontworpen en dat moet ook zo blijven.
Het gevolg van deze afspraak is, dat elke gesprekspartner zich moet uitspreken over zaken waar hij geen ervaring of affiniteit mee heeft, omdat die niet tot de ‘core business’ van de betrokkene behoren. Zo onderhoudt Natuurmonumenten geen musea en beheert Hendrick de Keyser geen tuinen. Reken daarbij mee dat de gesprekspartners organisaties zijn die onderling verschillen in structuur en cultuuur, en u begrijpt dat we er niet één, twee, drie uit zijn.
Gelukkig het is niet al kommer en kwel. Ondertussen zijn we ook bezig om de doelstelling – het nationale museum voor tuin- en landschapsarchitectuur – te concretiseren. Er zijn voorstellen in de maak over de inrichting van het museum, de culturele activiteiten en de restauratie van de tuinen. Zodra de beheersstructuur rond is, komen we met een openingsmanifestatie om onze ideeën te presenteren. Wij geloven er in, en daarin staan we niet alleen; ook het Rijksmuseum te Amsterdam staat achter onze plannen.
Een tweede bemoedigend bericht is dat de gemeente Velsen ons – naar aanleiding van onze bezwaren tegen het Voorontwerp Bestemmingsplan Driehuis/Velsen-Zuid – uitnodigde voor een gesprek op het stadhuis. We ondervonden veel begrip voor onze ideeën over invulling van de horeca en uitbreiding van bestaande bebouwing. Nu is het weer afwachten of het bestemming zodanig gewijzigd wordt, dat wij ruimte krijgen voor onze plannen.
Verhalen over problemen binnen de stichting projectrealisatie wil ik hier met kracht weerspreken. Dat Hendrick de Keyser uit de samenwerking gestapt zou zijn, is volstrekt niet waar, evenmin als het verhaal dat Beeckestijn onderdak gaat verlenen aan een verpleeghuis. Het is wel begrijpelijk dat die verhalen ontstaan, omdat er ogenschijnlijk niet veel gebeurt, maar het is volstrekt bezijden de waarheid.
Tot slot wil ik de vrijwilligers en de Living History van harte bedanken voor hun tomeloze inzet tijdens de Landgoedfair 2008. Met elkaar houden we de plannen voor Beeckestijn levend!
John Veltman,
voorzitter Vrienden van Beeckestijn
(juni 2008)
